акыллылык
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | акыллылык | акыллылыклар |
| Прит. | акыллылыкның | акыллылыкларның |
| Д. | акыллылыкка | акыллылыкларга |
| В. | акыллылыкны | акыллылыкларны |
| М. | акыллылыкта | акыллылыкларда |
| Исх. | акыллылыктан | акыллылыклардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | акыллылыгым | акыллылыгыбыз |
| 2-е | акыллылыгың | акыллылыгыгыз |
| 3-е | акыллылыгы | акыллылыклары |
- 1.ум, рассудок, рассудительность; благоразумие; смышлёность; смекалистость, сметливость
- акыллылык билгесе — признак ума
- 2.