беренчелек
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | беренчелек | беренчелекләр |
| Прит. | беренчелекнең | беренчелекләрнең |
| Д. | беренчелеккә | беренчелекләргә |
| В. | беренчелекне | беренчелекләрне |
| М. | беренчелектә | беренчелекләрдә |
| Исх. | беренчелектән | беренчелекләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | беренчелегем | беренчелегебез |
| 2-е | беренчелегең | беренчелегегез |
| 3-е | беренчелеге | беренчелекләре |
в разн. знач.
первенство, первое место
- шахмат буенча беренчелекне яулау — выиграть первенство по шахматам
- беренчелек өчен уйнау — разыгрывать первенство