диңгез
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | диңгез | диңгезләр |
| Прит. | диңгезнең | диңгезләрнең |
| Д. | диңгезгә | диңгезләргә |
| В. | диңгезне | диңгезләрне |
| М. | диңгездә | диңгезләрдә |
| Исх. | диңгездән | диңгезләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | диңгезем | диңгезебез |
| 2-е | диңгезең | диңгезегез |
| 3-е | диңгезе | диңгезләре |
- 1.
- 2.
- 3.см. тж. диңгез буйлап
- диңгездә — морем, по морю
- диңгездә сәяхәт итү — путешествовать морем (по морю)
- диңгездә — морем, по морю
Устойчивые сочетания