замандаш
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | замандаш | замандашлар |
| Прит. | замандашның | замандашларның |
| Д. | замандашка | замандашларга |
| В. | замандашны | замандашларны |
| М. | замандашта | замандашларда |
| Исх. | замандаштан | замандашлардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | замандашым | замандашыбыз |
| 2-е | замандашың | замандашыгыз |
| 3-е | замандашы | замандашы |
- 1.
- 2.ровесник, ровесница, сверстник, сверстница
- замандашларыннан калышмау — не отставать от своих ровесников
- без аның белән замандашлар — мы с ним сверстники
- 3.