зиннәт
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | зиннәт | зиннәтләр |
| Прит. | зиннәтнең | зиннәтләрнең |
| Д. | зиннәткә | зиннәтләргә |
| В. | зиннәтне | зиннәтләрне |
| М. | зиннәттә | зиннәтләрдә |
| Исх. | зиннәттән | зиннәтләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | зиннәтем | зиннәтебез |
| 2-е | зиннәтең | зиннәтегез |
| 3-е | зиннәте | зиннәтләре |
- 1.
- 2.великолепие, блеск, пышность, пышная красота; роскошь
- зиннәт эченә күмелгән шәһәр тормышы — городская жизнь, утопающая в роскоши
- 3.
Устойчивые сочетания
- зиннәт бирү — придавать изысканность, лоск; украшать, делать красивым
- зиннәт эчендә (белән) яшәү
- 1.
- 2.