карчыга
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | карчыга | карчыгалар |
| Прит. | карчыганың | карчыгаларның |
| Д. | карчыгага | карчыгаларга |
| В. | карчыганы | карчыгаларны |
| М. | карчыгада | карчыгаларда |
| Исх. | карчыгадан | карчыгалардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | карчыгам | карчыгабыз |
| 2-е | карчыгаң | карчыгагыз |
| 3-е | карчыгасы | карчыгасы |
зоол.
Устойчивые сочетания
- карчыга баласы — ястребёнок
Фразеологизмы
- карчыга борын — крючковатый нос
- карчыга булып ташлану — кинуться ястребом
- карчыга кебек — как ястреб
- карчыгадан калган тавык шикелле — обтрёпанный, оборванный (о человеке, букв. как курица, оставшаяся после ястреба)