кол
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | кол | коллар |
| Прит. | колның | колларның |
| Д. | колга | колларга |
| В. | колны | колларны |
| М. | колда | колларда |
| Исх. | колдан | коллардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | колым | колыбыз |
| 2-е | колың | колыгыз |
| 3-е | колы | коллары |
- 1.
- 2.
- 3.
Устойчивые сочетания
- кол биләү — редко см. колбиләүчелек
- кол булу — становиться/стать рабом; порабощаться, закабаляться
- кол итү
- кол иясе (хуҗасы) — см. колбиләүче
- кол хатын — раба, рабыня, невольница; холопка
Фразеологизмы
- колың булыйм — ! умоляю! прошу тебя! ради бога!