көенеч
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | көенеч | көенечләр |
| Прит. | көенечнең | көенечләрнең |
| Д. | көенечкә | көенечләргә |
| В. | көенечне | көенечләрне |
| М. | көенечтә | көенечләрдә |
| Исх. | көенечтән | көенечләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | көенечем | көенечебез |
| 2-е | көенечең | көенечегез |
| 3-е | көенече | көенечләре |
- 1.
- 2.в функ. безл. сказ.скорбно, печально
- бик көенеч ! — очень скорбно!
- күңелгә көенеч булып китте — на душе стало печально