маңгай
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | маңгай | маңгайлар |
| Прит. | маңгайның | маңгайларның |
| Д. | маңгайга | маңгайларга |
| В. | маңгайны | маңгайларны |
| М. | маңгайда | маңгайларда |
| Исх. | маңгайдан | маңгайлардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | маңгаем | маңгаебыз |
| 2-е | маңгаең | маңгаегыз |
| 3-е | маңгае | маңгайлары |
- 1.
- 2.фронтон (дома)
- ишек маңгае — притолока двери
- тәрәзә маңгае — наличник окна (верхний)
- 3.
- 4.
- в знач. нареч.маңгайдан — в лоб
- маңгайдан бәрү (һөҗүм итү) — ударить (атаковать) в лоб
- в знач. нареч.маңгайдан — в лоб
Устойчивые сочетания
- маңгай сөяге — анат.лобная кость
- маңгай чәче — вихор, чёлка
- маңгай ялы — чёлка (у лошади)
- маңгайга төшереп кию — нахлобучивать/нахлобучить (шапку)