моңлану

глаголТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
Положительная формаОтрицательная форма
Инфинитив на -рга/-ргәмоңланыргамоңланмаска
Инфинитив на -мак/-мәкмоңланмак
Имя действиямоңланумоңланмау
Причастие настоящего временимоңланучымоңланмаучы
Причастие прошедшего временимоңланганмоңланмаган
Причастие будущего времени на -ачак/-ячакмоңланачакмоңланмаячак
Причастие будущего времени на -асы/-ыйсымоңланасымоңланмыйсы
Причастие будущего времени на -р/-ыр/-армоңланырмоңланмас
Деепричастие сопутствия действиюмоңланыпмоңланмыйча
Деепричастие предшествия действиюмоңланганчымоңланмаганчы
Деепричастие постдействиямоңлангачмоңланмагач
минсинулбезсезалар
Желательное / повелительное наклонениемоңланыйммоңланмоңлансынмоңланыйкмоңланыгызмоңлансыннар
Желательное / повелительное накл. (отр. форма)моңланмыйммоңланмамоңланмасынмоңланмыйкмоңланмагызмоңланмасыннар
Условное наклонениемоңлансаммоңлансаңмоңлансамоңлансакмоңлансагызмоңлансалар
Условное наклонение (отр. форма)моңланмасаммоңланмасаңмоңланмасамоңланмасакмоңланмасагызмоңланмасалар
Настояще-будущее времямоңланаммоңланасыңмоңланамоңланабызмоңланасызмоңланалар
Настояще-будущее время (отр. форма)моңланмыйммоңланмыйсыңмоңланмыймоңланмыйбызмоңланмыйсызмоңланмыйлар
Прошедшее категорическое вр.моңландыммоңландыңмоңландымоңландыкмоңландыгызмоңланды(лар)
Прошедшее категорическое вр. (отр. форма)моңланмадыммоңланмадыңмоңланмадымоңланмадыкмоңланмадыгызмоңланмады(лар)
Прошедшее неопределённое вр.моңланганмынмоңлангансыңмоңланганмоңланганбызмоңлангансызмоңланганнар
Прошедшее неопределённое вр. (отр. форма)моңланмаганмынмоңланмагансыңмоңланмаганмоңланмаганбызмоңланмагансызмоңланмаганнар
Будущее категорическое вр.моңланачакмынмоңланачаксыңмоңланачакмоңланачакбызмоңланачаксызмоңланачаклар
Будущее категорическое вр. (отр. форма)моңланмаячакмынмоңланмаячаксыңмоңланмаячакмоңланмаячакбызмоңланмаячаксызмоңланмаячаклар
Будущее неопределённое вр.моңланырмынмоңланырсыңмоңланырмоңланырбызмоңланырсызмоңланырлар
Будущее неопределённое вр. (отр. форма)моңланмам(ын)моңланмассыңмоңланмасмоңланмабызмоңланмассызмоңланмаслар
неперех.
  1. 1.
    становиться (стать) задумчивым; задуматься, призадуматься; погружаться/погрузиться в раздумье (думы, размышления)
    • ул соңгы вакытта бик моңланып китте (калды) — в последнее время он стал очень задумчивым
  2. 2.
    1. а)
      петь грустные (печальные) песни
      • синең тавышың моңланыр өчен түгел — голос твой не подходит для (пения) грустных песен
      • су буенда, яр башында яшь егетләр моңлана — у реки, на берегу парни песни грустные (поют)
    2. б)
      поэт.петь (о птицах)
      • тирәкләрдә сандугачлар моңлана — соловьи поют на тополях
    3. в)
      • в знач. нареч.моңланып — грустно
        • моңланып җырлау — петь грустно
  3. 3.
    печалиться, опечалиться; грустить
    • ул, авыру карт исенә төшкән саен, авыр моңлана — он, как вспомнит больного старика, каждый раз тяжко печалится
    • син нәрсәдән моңланасың? — отчего ты грустишь?