мәнфәгать
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | мәнфәгать | мәнфәгатьләр |
| Прит. | мәнфәгатьнең | мәнфәгатьләрнең |
| Д. | мәнфәгатькә | мәнфәгатьләргә |
| В. | мәнфәгатьне | мәнфәгатьләрне |
| М. | мәнфәгатьтә | мәнфәгатьләрдә |
| Исх. | мәнфәгатьтән | мәнфәгатьләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | мәнфәгатьем | мәнфәгатьебез |
| 2-е | мәнфәгатьең | мәнфәгатьегез |
| 3-е | мәнфәгатье | мәнфәгатьләре |