мәркәз

существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.мәркәзмәркәзләр
Прит.мәркәзнеңмәркәзләрнең
Д.мәркәзгәмәркәзләргә
В.мәркәзнемәркәзләрне
М.мәркәздәмәркәзләрдә
Исх.мәркәздәнмәркәзләрдән
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-еемебез
2-ееңегез
3-еемәркәзләре
книжн.
  1. 1.
    1. а)
      центр (комнаты, стола; города, посёлка и т. п.), середина чего-л.
      • шәһәрнең мәркәзе — центр города
    2. б)
      в знач. прил.центральный
      • шәһәрнең иң мәркәз урамы — самая центральная улица города
      • мәркәз статистика идарәсе — центральное статистическое управление
  2. 2.
    высший руководящий орган, правящий орган, центр (страны, республики, края)
    • мәркәз белән бәйләнеш — связь с центром
    • мәркәздән күчеп китү — переехать из столицы
  3. 3.
    перен.основа, центр, стержень, гвоздь чего-л. (науки, культуры и т. п.)
    • бүгенге мәсьәләнең мәркәзе — основа сегодняшней проблемы