рәсмилек
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | рәсмилек | рәсмилекләр |
| Прит. | рәсмилекнең | рәсмилекләрнең |
| Д. | рәсмилеккә | рәсмилекләргә |
| В. | рәсмилекне | рәсмилекләрне |
| М. | рәсмилектә | рәсмилекләрдә |
| Исх. | рәсмилектән | рәсмилекләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | рәсмилегем | рәсмилегебез |
| 2-е | рәсмилегең | рәсмилегегез |
| 3-е | рәсмилеге | рәсмилекләре |
- 1.официальность, официальный тон (обращение); формальность
- белдерүнең рәсмилеге — официальность сообщения
- мөнәсәбәтендәге рәсмилек — формальность в его отношениях
- 2.легальность
- газетаның рәсмилегенә ирешү — добиться легальности газеты