сөрлегү

Парадигма
Положительная формаОтрицательная форма
Инфинитив на -рга/-ргәсөрлегергәсөрлекмәскә
Инфинитив на -мак/-мәксөрлекмәк
Имя действиясөрлегүсөрлекмәү
Причастие настоящего временисөрлегүчесөрлекмәүче
Причастие прошедшего временисөрлеккәнсөрлекмәгән
Причастие будущего времени на -ачак/-ячаксөрлегәчәксөрлекмәячәк
Причастие будущего времени на -асы/-ыйсысөрлегәсесөрлекмисе
Причастие будущего времени на -р/-ыр/-арсөрлегерсөрлекмәс
Деепричастие сопутствия действиюсөрлегепсөрлекмичә
Деепричастие предшествия действиюсөрлеккәнчесөрлекмәгәнче
Деепричастие постдействиясөрлеккәчсөрлекмәгәч
минсинулбезсезалар
Желательное / повелительное наклонениесөрлегимсөрлексөрлексенсөрлегиксөрлегегезсөрлексеннәр
Желательное / повелительное накл. (отр. форма)сөрлекмимсөрлекмәсөрлекмәсенсөрлекмиксөрлекмәгезсөрлекмәсеннәр
Условное наклонениесөрлексәмсөрлексәңсөрлексәсөрлексәксөрлексәгезсөрлексәләр
Условное наклонение (отр. форма)сөрлекмәсәмсөрлекмәсәңсөрлекмәсәсөрлекмәсәксөрлекмәсәгезсөрлекмәсәләр
Настояще-будущее времясөрлегәмсөрлегәсеңсөрлегәсөрлегәбезсөрлегәсезсөрлегәләр
Настояще-будущее время (отр. форма)сөрлекмимсөрлекмисеңсөрлекмисөрлекмибезсөрлекмисезсөрлекмиләр
Прошедшее категорическое вр.сөрлектемсөрлектеңсөрлектесөрлектексөрлектегезсөрлекте(ләр)
Прошедшее категорическое вр. (отр. форма)сөрлекмәдемсөрлекмәдеңсөрлекмәдесөрлекмәдексөрлекмәдегезсөрлекмәде(ләр)
Прошедшее неопределённое вр.сөрлеккәнменсөрлеккәнсеңсөрлеккәнсөрлеккәнбезсөрлеккәнсезсөрлеккәннәр
Прошедшее неопределённое вр. (отр. форма)сөрлекмәгәнменсөрлекмәгәнсеңсөрлекмәгәнсөрлекмәгәнбезсөрлекмәгәнсезсөрлекмәгәннәр
Будущее категорическое вр.сөрлегәчәкменсөрлегәчәксеңсөрлегәчәксөрлегәчәкбезсөрлегәчәксезсөрлегәчәкләр
Будущее категорическое вр. (отр. форма)сөрлекмәячәкменсөрлекмәячәксеңсөрлекмәячәксөрлекмәячәкбызсөрлекмәячәксызсөрлекмәячәкләр
Будущее неопределённое вр.сөрлегерменсөрлегерсеңсөрлегерсөрлегербезсөрлегерсезсөрлегерләр
Будущее неопределённое вр. (отр. форма)сөрлекмәм(ен)сөрлекмәссеңсөрлекмәссөрлекмәбезсөрлекмәссезсөрлекмәсләр
неперех.
  1. 1.
    прям.перен.оступаться/оступиться; спотыкаться/споткнуться
    ◊спотыкание
    • тигез урында сөрлекте — споткнулся на ровном месте
  2. 2.
    валиться, повалиться (в одну сторону), полегать/полечь (о хлебах на корню, о деревьях в лесу)