полечь

сов.

1.
разг.яту, ятып бетү
- дети полегли на траву — балалар үлән өстенә яттылар (тәгәрәделәр)
- все полегли спать — барысы да йокларга яттылар
2.
сөрлегү; аву, егылу
- деревья полегли после урагана — агачлар давылдан соң ауган
- пшеница полегла — бодай ауган
3.
(быть убитым – о многих)ятып калу, үлеп калу
- весь полк полёг на поле боя — сугыш кырында бөтен полк ятып калды