урам
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | урам | урамнар |
| Прит. | урамның | урамнарның |
| Д. | урамга | урамнарга |
| В. | урамны | урамнарны |
| М. | урамда | урамнарда |
| Исх. | урамнан | урамнардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | урамым | урамыбыз |
| 2-е | урамың | урамыгыз |
| 3-е | урамы | урамнары |
I
в разн. знач.
Устойчивые сочетания
- урам әйләнү — прогуляться (пройтись) по улице
- урам башы
- 1.начало улицы
- 2.
- 1.
- урам буе
- 1.
- 2.малокультурная среда
- урам буена — по всей улице
- урам ишеге — парадная, парадный вход
Фразеологизмы
- урам авыз — сплетник, болтун
- урам әдәбияты
- 1.вульгарная литература; жёлтая пресса
- 2.лубочная литература
- 1.
- урам баласы (малае) — уличный (невоспитанный) мальчишка
- урам кызы — уличная девка, проститутка
- урам себеркесе (тастымалы) — шлюха