характерлы

  1. 1.
    1. а)
      характерный (запах, цвет, актёр)
      • характерлы үзенчәлек — характерная особенность
      • характерлы урын тоту — занимать характерное место
    2. б)
      в функ. сказ. с послелогом өчен характерно (-ен, -на) для кого, чего-л.
      • аның өчен кыюлык характерлы — для него характерна смелость
  2. 2.
    с (определённым) характером, -характерный; см. тж. холыклы
    • кырыс характерлы — с крутым характером
    • йомшак характерлы — слабохарактерный
  3. 3.
    с послелогом белән характеризуется кем,чем
    • ул еллар халык активлыгы белән характерлы — эти годы характеризуются активностью масс
Устойчивые сочетания
  • характерлы түгел — нехарактерный (-ен, -на, -но, -ны), несвойственный
    • бу аның өчен характерлы сыйфат түгел — ему не свойственна эта черта