шөһрәт
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | шөһрәт | шөһрәтләр |
| Прит. | шөһрәтнең | шөһрәтләрнең |
| Д. | шөһрәткә | шөһрәтләргә |
| В. | шөһрәтне | шөһрәтләрне |
| М. | шөһрәттә | шөһрәтләрдә |
| Исх. | шөһрәттән | шөһрәтләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | шөһрәтем | шөһрәтебез |
| 2-е | шөһрәтең | шөһрәтегез |
| 3-е | шөһрәте | шөһрәтләре |
слава, известность, знаменитость; доброе имя
- шөһрәте дөньяга таралган — слава (о нём) гремит по свету
- зур шөһрәткә ия булу — прославиться, становиться/стать знаменитым; обрести (великую) славу
Устойчивые сочетания
- шөһрәт алган (казанган) — прославившийся, прославленный, знаменитый, заслуживший славу, славный
- шөһрәт алу (казану, табу) — прославиться чем-л.; стать знаменитым, признанным; достичь славы, известности; обрести славу чем
- шөһрәт ярату (сөю) — честолюбие, любовь к почестям, к славе; тщеславие
- шөһрәт яратучы (сөюче) — честолюбивый, тщеславный (человек), честолюбец