җинаятьче
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | җинаятьче | җинаятьчеләр |
| Прит. | җинаятьченең | җинаятьчеләрнең |
| Д. | җинаятьчегә | җинаятьчеләргә |
| В. | җинаятьчене | җинаятьчеләрне |
| М. | җинаятьчедә | җинаятьчеләрдә |
| Исх. | җинаятьчедән | җинаятьчеләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | җинаятьчем | җинаятьчебез |
| 2-е | җинаятьчең | җинаятьчегез |
| 3-е | җинаятьчесе | җинаятьчеләре |
преступник, правонарушитель, уголовник
- җинаятьче хатын (кыз) — преступница
- җинаятьчеләрне эзләү — уголовный розыск (досл. розыск преступников)
Фразеологизмы
- җинаятьчеләр урындыгына (эскәмиясенә) эләгү — быть подсудимым