әмер

существительноеТатарско-русский словарь, 2007

Парадигма

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	әмер	әмерләр
Прит.	әмернең	әмерләрнең
Д.	әмергә	әмерләргә
В.	әмерне	әмерләрне
М.	әмердә	әмерләрдә
Исх.	әмердән	әмерләрдән

	Принадлежность
лицо	ед. ч.	мн. ч.
1-е	ем	ебез
2-е	ең	егез
3-е	е	әмерләре

уст.

приказ, приказание, распоряжение, повеление, предписание; см. тж. боерык

сезнең әмерегез буенча — по вашему приказу; по вашему распоряжению
әмерегезгә әзермен — я в вашем распоряжении

Устойчивые сочетания

әмер бирү — отдать приказ, приказывать, повелевать кому-л.
әмер итү — повелевать
әмер итүче — повелитель, владыка