әһәмият
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | әһәмият | әһәмиятләр |
| Прит. | әһәмиятнең | әһәмиятләрнең |
| Д. | әһәмияткә | әһәмиятләргә |
| В. | әһәмиятне | әһәмиятләрне |
| М. | әһәмияттә | әһәмиятләрдә |
| Исх. | әһәмияттән | әһәмиятләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | әһәмиятем | әһәмиятебез |
| 2-е | әһәмиятең | әһәмиятегез |
| 3-е | әһәмияте | әһәмиятләре |
- 1.значение, значимость, важность
- мөһим әһәмияткә ия булу — иметь важное значение
- эшнең социаль әһәмияте — социальная значимость дела
- 2.
- 3.с предик. словами бар, юк в знач. сказ. безл.
- әһәмияте юк — не имеет значения; неважно! пустяки!