авторитет

существительноеРусско-татарский словарь, 2018
м.
  1. 1.
    авторитет, абруй; иҗтимагый дәрәҗә
    • завоевать авторитет — абруй казану
    • пользоваться авторитетом — абруйлы булу
  2. 2.
    авторитет, авторитет иясе, танылган кеше
    • быть авторитетом для учеников — укучылар өчен авторитет булу
    • крупный авторитет в химии — химия өлкәсендә зур авторитет