верховой

1.
менеп йөри торган, атланып йөри торган, сыбай йөри торган, менге
- верховая лошадь — менге ат
- верховая езда — сыбай йөрү
2.
в знач. сущ.м.верховойҗайдак, сыбайлы, атка атланган кеше, атлы
- верховые охотники — атлы аучылар

1.
югарыгы, өске, үрге
- верховой огонь — югарыгы ут
- верховой ветер — югарыгы җил
2.
(расположенный выше по течению)үрге, югарыдагы
- верховые болота — югарыдагы сазлыклар
- верховые сёла — өске авыллар
3.
разг.верховой, өстә эшләүче (мәс. вышкада)
- верховой на вышке — вышкада эшләүче