взорвать

сов.
  1. 1.
    чтошартлату
    • взорвать здание — бинаны шартлату
    • взорвать мост — күперне шартлату
  2. 2.
    перен.когоразг.чыгырдан чыгару, шартлар хәлгә җиткерү, шартлый язу, ачуын чыгару
    • его грубость взорвала учителя — аның тупаслыгы укытучыны чыгырыннан чыгарды
    • его слова взорвали меня — аның сүзләре мине чыгырдан чыгардылар