выглянуть

сов.
  1. 1.
    сузылып карау, башны чыгарып карау, башны тыгып карау
    • выглянуть из двери — ишектән башны тыгып карау
    • выглянуть из окна — тәрәзәдән башны чыгарып карау
  2. 2.
    күренү, килеп чыгу; карау
    • выглянуло из-за туч — болытлар арасыннан килеп чыкты
    • выглянуло солнце — кояш күренде, кояш чыкты