довлеть

несов.устар.
  1. 1.
    канәгатьләндерү, канәгатьләнерлек, җитәрлек булу
    • довлеет дневи злоба его — һәр көнгә үз мәшәкате җитә
  2. 2.
    өстен булу, идарә итү; басу
    • над ним довлеет страх — аны курку баса