естество

ср.

1.
книжн.(суть, сущность)асыл, табигый үзлек, төп үзлек
- это явствует из самого естества вопроса — бу мәсьәләнең табигый үзлегеннән үк күренеп тора
- он потерял своё естество — ул үзенең асылын югалткан
2.
устар.(природа)табигать
- окружающее естество радует глаз — тирә-як табигать күзне куандыра