заговорить

I
сов.кого-что
  1. 1.
    разг.(утомить разговорами)сөйли-сөйли ялыктырып бетерү, сөйләп ардыру
    • заговорить гостей — кунакларны сөйләп ардыру
  2. 2.
    (заколдовать)өшкерү, әфсенләү
    • заговорить от сглаза — күз тиюдән өшкерү
II
сов.
  1. 1.
    (начать говорить)сөйли башлау
    • участники заговорили все разом — катнашучылар барысы бергә сөйли башлады
  2. 2.
    перен.уяну, уянып китү, кузгалу
    • в нём вдруг заговорила совесть — кинәт аның вөҗданы уянды