замолчать

I
сов.
  1. 1.
    сөйләүдән туктау, сүзеннән туктау
    • рассказчик замолчал — сөйләүче сүзеннән туктады
    • все замалчали и стали слушать — барысы да сөйләүдән туктадылар һәм тыңлый башладылар
  2. 2.
    перен.язмый башлау, хат язудан туктау
    • неприятельская батарея замолчала — дошман батареясы тынып калды
    • писал письма, а теперь замолчал — хат яза иде, ә хәзер язмый башлады
II
сов.чторазг.
белә торып әйтми калдыру, эндәшми калу, эчтән тынып калу
  • замолчать неприятный инцидент — күңелсез вакыйга турында дәшми калу
  • замолчать интересную историю — күңелле вакыйганы белә торып әйтми калдыру