избить

сов.
  1. 1.
    кого-чтокыйнау, кыйнап ташлау, тукмау, тукмап ташлау
    • избить жестоко — рәхимсез рәвештә кыйнау
    • хулигана жестоко избили — хулиганны бик каты тукмаганнар
  2. 2.
    что(привести в негодное состояние)чокырлап бетерү, изеп бетерү, эштән чыгарып бетерү (мәс., арба тәгәрмәчләре белән)
    • избить все сапоги — итекләрен изеп бетерү
    • избить дорогу колёсами — тәгәрмәчләр белән юлны эштән чыгарып бетерү