крайность

ж.
  1. 1.
    (чрезмерное проявление чего-л.)чик, ахыр (соң) чик
    • доводить до крайности — ахыр чиккә җиткерү
  2. 2.
    перен.каршылык, капма-каршылык
    • впадать в крайность — каршылыкларга бирелү (юлыгу)
    • в его характере сочетаются две крайности — аның характерында ике капма-каршылык яраша (берләшә)
  3. 3.
    мохтаҗлык
    • жить в крайности — мохтаҗлыкта яшәү