наворотить

сов.чточегоразг.
  1. 1.
    өеп кую (тәртипсез рәвештә); әйләндереп ташлау; аударып өеп кую
    • наворотить кучу камней — бер өем таш аударып кую
  2. 2.
    перен.катлауландыру, өсте-өстенә өю
    • наворотить делов — эшне бик нык катлауландыру