наползти

сов.разг.
  1. 1.
    на кого-чтоүрмәләп барганда бәрелү, үрмәләп килеп бәрелү, шуышып барганда бәрелү, шуышып барып (килеп) бәрелү
    • червяк наполз на лист — шуышып барган суалчан яфракка бәрелде
  2. 2.
    килеп каплау
    • туча наползла на солнце — болыт килеп кояшны каплады
    • густой туман наполз на лес — урманны куе томан килеп каплады
  3. 3.
    [үрмәләп] кереп тулу
    • жучки наползли в муку — онга вак кортлар кереп тулган
    • муравьи наползли в варенье — кырмыскалар кайнатмага кереп тулган