одержимый

1.
(всецело охваченный чем-л.)бик нык мавыккан; бирелгән, нык бирелгән
- одержимый желанием — бик нык теләгән (теләккә бирелгән)
- одержимый страхом — куркуга бирелгән
2.
в знач. сущ.м.ж.устар.одержимый, одержимая(безумный)шашкан, юләрләнгән, котырынган
- кричать как одержимый — шашкан кебек кычкыру