оправиться

сов.

1.
төзәтенү, киемеңне рәтләү
- оправиться перед уходом — чыгып китәр алдыннан төзәтенү
- оправиться перед зеркалом — көзге алдында төзәтенү
2.
от чегосәламәтләнү, савыгу, тазару, сихәтләнү; рәтләнү, аякка басу
- оправиться от страха — куркудан соң рәтләнү
- оправиться от болезни — авырудан сәламәтләнү
3.
разг.(отправить естественную надобность)тышка чыгу, бушану
- оправиться на улице — урамда бушану