осуждение

ср.
  1. 1.
    юр.хөкем итү, гаепләп карар чыгару
    • осуждение преступника — җинаятьчене хөкем итү
  2. 2.
    (порицание)шелтә, хурлау, начар дип табу
    • говорить с осуждением — гаепләп сөйләү