отколоться

I
сов.
  1. 1.
    (отделиться, отпасть)кителеп төшү; ватылып (сынып) төшү
    • отколоться от коллектива — коллективтан аерылу
  2. 2.
    перен.(утратить связь)аерылу, мөнәсәбәтне өзү, бәйләнешне өзү
II
сов.
ычкыну
  • бант откололся — бант ычкынган
  • булавка откололась — булавка ычкынган