покатить

сов.
  1. 1.
    чтотәгәрәтү, тәгәрәтеп җибәрү, тәгәрәтеп алып китү, тәгәрәтеп илтү
    • покатить бревно — бүрәнә тәгәрәтү
    • покатить бочку к машине — мичкәне машинага таба тәгәрәтү
  2. 2.
    разг.(быстро поехать)китү, китеп бару
    • велосипед покатил по деревне — велосипедта авыл буйлап китеп барды
    • он покатил в город — ул шәһәргә китеп барды