порешить

сов.
  1. 1.
    чтона чём и с неопр.прост.карарга килү, хәл кылу; килешү, сүз куешу
    • на том и порешили — шул карарга килделәр
    • мы порешили ехать верхом — атка атланып барырга килештек
  2. 2.
    устар.(кончить)үтерү бетерү, тәмамлау
    • порешить врагов — дошманнарны үтерү
    • порешить дело — эшне тәмамлау