послужить

сов.

1.
чем(быть, явиться)булу
- послужить причиной — сәбәпче булу
- послужить хорошим примером — яхшы үрнәк булу
2.
(служить нек-рое время)(берникадәр) хезмәт итү, хезмәттә булу
- послужить два года на флоте — ике ел флотта хезмәттә булу