потеплеть

сов.
  1. 1.
    безл.прям.и перен.җылыну, җылытып җибәрү, җылыта төшү; в
    • душе потеплело — күңел җылына төште
    • к вечеру потеплело — кичкә таба көн җылынды
  2. 2.
    (о взгляде)ягымлылану (күз карашы турында)
    • её взгляд потеплел — аның карашы ягымлыланды