прикатить

сов.
  1. 1.
    кого-чтотәгәрәтеп китерү (китереп кую)
    • прикатить бревно — бүрәнәне тәгәрәтеп китерү
    • прикатить бочку — мичкәне тәгәрәтеп китерү
  2. 2.
    разг.(приехать)(берәр нәрсәгә утырып) килү, килеп төшү, килеп җитү
    • с утра прикатили родственники — иртән туганнар килеп төште