прилечь

сов.

1.
(лечь ненадолго)[бераз] яту, ятып тору (алу)
- прилечь после бани — мунчадан соң ятып тору
2.
(пригнуться)сөрлегү
- рожь после дождя прилегла — арышлар яңгырдан соң сөрлеккән
- трава прилегла к земле — үлән җиргә сөрлеккән
3.
(осесть)утыру
- пыль прилегла — тузан утырган