притечь

сов.
  1. 1.
    (о жидкости, воздухе)агып килү, агып килеп җитү, саву
    • кровь притекла к голове — башка кан сауган
  2. 2.
    перен.агылу, агылып килү
    • толпа притекла на площадь — мәйданга бик күп халык агылып килде (агылды)