прорыться

сов.
  1. 1.
    (рытьём, напором проложить себе путь)казып (казый-казый) чыгу; ерып чыгу
    • прорыться сквозь снежные завалы — кар көртләрен (өемнәрен) казып чыгу
  2. 2.
    разг.(берникадәр вакыт) казыну, актару, актарыну, (берникадәр вакытны) казынып үткәрү, актарып (актарынып) үткәрү
    • прорыться в бумагах целый час — бер сәгать буена кәгазьләрне актару