протаять

сов.
  1. 1.
    (растаять; оттаять)эрү, эреп бетү
    • снег протаял до земли — кар җиргә хәтле эрегән
  2. 2.
    что(растопить)эретү, эретеп бетерү
  3. 3.
    (берникадәр вакыт) эрү
    • снег протаял через месяц — кар бер айдан эреп бетте
    • лёд протаял две недели — боз ике атна эреде