разнотык

м.прост.
үз-үзеңне тотышыңда, тәртибеңдә таркаулык булу, бердәмлек булмау; (фикердә яки эштә) төрлелек, аерымлык; килешмәүчелек, үзара тынышмау, ызгыш
  • разнотык между соучастниками преступления — җинаять эшләүдә катнашучылар арасындагы үзара килешмәүчелек (төрлелек)