самотёк

м.
  1. 1.
    үз көенә агу, үз җаена агу (сыекчаның, чәчелүчән вак әйберләрнең үз авырлыгы тәэсирендә үз уңаена агуы)
    • самотёк зерна — ашлыкның үз җаена агуы
  2. 2.
    перен.үзагым (берәр эшнең бернинди плансыз, стихияле рәвештә баруы)
    • пустить дело на самотёк — эшне үз агымна кую