сгиб

существительноеРусско-татарский словарь, 2018
м.
  1. 1.
    см. согнуть
  2. 2.
    (место)бөгелгән урын, бөгелә торган урын, бөгелеш, бөкләнгән урын
    • порваться на сгибе — бөкләнгән урында ертылу
    • сгиб локтя — терсәкнең бөгелә торган урыны