соблазн

м.
әгъва, кызыгырлык (кызыктырырлык, кызыктыргыч) нәрсә; вәсвәсә; ымсыну, күңел азу (аздыру), вәсвәсә салу
  • вводить кого-л. в соблазн — вәсвәсә салу
  • впадать в соблазн — кызыгу